تاریخچه مالیات
قدیمیترین اسناد دریافت مالیات، مطالبی است که در الواح سومری بدست آمدهاست. در رویدادهای زمان منوچهر پیشدادی اشاراتی به اخذ مالیات برای مخارج سپاهیان شدهاست. کیقباد، سرسلسله کیانیان نخستین کسی بود که مالیات را به شکل قانونی و در اندازه مشخص(۱۰٪ از درآمد) اخذ مینمود. اگرچه از نحوه و میزان اخذ مالیات در دوره مادها اطلاع دقیقی در دست نیست، ولی قدر مسلم آنکه انقراض مادها با میزان مالیات اخذ شده توسط آنان مرتبط بودهاست.
با تشکیل پادشاهی هخامنشیان و گسترش مرزهای جغرافیایی ایران از مصر تا هند، برای دریافت مالیات و امور مالی کشور دفاتر و سازمانهای منظمی تشکیل شد. هرودوت اشاره نموده که داریوش ایران را به بیست حوزه مالیاتی تقسیم نموده بود و همراه با هر استاندار، یک مامور مالیه نیز به هر ساتراپی اعزام مینمود.
همزمان کلیه املاک مزروعی کشور ممیزی شد و دفاتر دیوانی برای ثبت مالیاتها ایجاد گردید. سهم هر شهربان برای هزینههای محلی تعیین گردید و مهمتر آن که مودیان مالیاتی حق اعتراض به میزان مالیات دریافتی را داشتند. مالیات نقدی وصولی حکومت مرکزی در این زمان ۱۲۴۸۰ تالان بابلی (حدود ۲۴ میلیون دلار امروزی) گزارش شدهاست. این مبلغ علاوه بر سهم ساتراپیهای محلی و همچنین مالیات جنسی بودهاست. مجموع موجودی طلای خزاین دو شهر شوش و تختجمشید در حمله اسکندر به ایران، یک میلیارد و هشتصد میلیون فرانک طلا برآورد شدهاست.
در زمان ساسانیان اخذ مالیات صورت کاملتری بخود گرفت و سه نوع مالیات بنامهای اراضی، سرشماری و سرانه دریافت میشد.
در دوره قاجاریه وضع مالیه کشور بواسطه جنگها، مسافرتها و ضعف پادشاهان رو به رکود گذاشت. در زمان امیرکبیر وزارتمالیه تشکیل شد و زیر نظر او برای بهبود وضع اقتصادی کشور گامهای سودمندی برداشته و برای وصول، نگهداری و مصرف ثروت در خزانه مقررات جدیدی وضع گردید.
بالاخره در سال ۱۳۵۳ قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی با ۶ ماده به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
مالیات
مالیات بر حسب تعریف سازمان همکاری و توسعه اقتصادی(OECD) پرداختی است الزامی و بلاعوض. مالیات ممکن است به شخص، موسسه، دارایی و غیره تعلق گیرد. چنین تعریفی پرداختهای تامین اجتماعی را هم در بر میگیرد، حال آن که بر حسب مقررات و عرف مالیاتی ایران اصطلاح مالیات، پرداختهای اخیر را شامل نمیگردد.
تعریف مالیات
به مثابه یک نوع هزینه اجتماعی است که آحاد یک ملت در راستای بهرهوری از امکانات و منابع یک کشور، موظفند آنرا پرداخت نمایند تا توانائیهای جایگزینی این امکانات و منابع فراهم شود.
مالیات در واقع انتقال بخشی از درآمدهای جامعه به دولت و یا بخشی از سود فعالیتهای اقتصادی است که نصیب دولت میگردد، زیرا ابزار و امکانات دست یابی به درآمد و سودها را دولت فراهم ساختهاست.
انواع مالیاتها در ایران
۱- مالیاتهای مستقیم
این دسته از مالیات ها مستقیما از دارائی یا درآمد افراد وصول می گردد و شامل مالیات بر دارائی و مالیات بر درآمد میباشد.
الف: مالیات بر دارائی :
1 - مالیات بر ارث
2 - حق تمبر
ب: مالیات بر درآمد:
۱ - مالیات بر درآمد اجاره املاک
۲ - مالیات بر درآمد کشاورزی
۳ - مالیات بر درآمد حقوق
۴ - مالیات بر درآمد مشاغل
۵ - مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی
۶ - مالیات بر درآمد اتفاقی
۲ - مالیاتهای غیر مستقیم
مالیاتهای غیر مستقیم که بر قیمت کالاها و خدمات اضافه شده و به مصرف کننده تحمیل میگردد بر دو نوع است :
الف : مالیات بر واردات
۱ - حقوق گمرکی 2 - سود بازرگانی
۳ - ۳۰ ٪ از مبلغ اتومبیلهای وارداتی ۴ - ۱۵٪ حق ثبت
ب : مالیات بر مصرف و فروش
۱- مالیات بر فرآوردههای نفتی ۲ - مالیات تولید الکل طبی و صنعتی
۳ - مالیات نوشابههای غیر الکلی ۴ - مالیات فروش سیگار
۵ - مالیات اتومبیل ۶ - ۱۵٪ مالیات اتومبیلهای داخلی
۷ - مالیات فروش خاویار 8 - مالیات ضبط صوت و تصویر
9 - مالیات حق اشتراک تلفن خودکار و خدمات بینالملل
این مطلب توسط آقای علیپور گرداوری شده است.
دیروز کمیتها برام مهم بود! امروز شاید کیفیتها!